Gee van der Plas

2 februari, 2004 – inmiddels alweer 10 jaar geleden – was een dag die ik niet
snel zal kunnen vergeten. De dag dat ik, vanwege een herseninfarct, van
eigenaar van een herenmodezaak gespecialiseerd in grote maten naar een
ziekenhuisbed in het Gelre hospitaal in Zutphen ging. In één flits veranderde
niet alleen mijn maatschappelijke status, maar ook mijn privéleven, mijn
energievoorraad en mijn grootste hobby: schilderen.
Mijn hele leven lang heb ik geschilderd. Het was een uitlaadklep, eentje
waarmee je op hetzelfde moment emoties kon verwerken als ook rust kon
vinden. Deze uitlaatklep had ik meer dan eens nodig toen bleek dat ik niet meer
kon werken.
Al snel kwam er aan het licht dat mijn herseninfarct ook zijn sporen had
nagelaten. Figuratief schilderen zat er niet meer in, dus moest ik op zoek naar
een nieuwe eigen stijl. Eentje met veel expressie en emotie.
Door mijn aandoening kwam ik in aanraking met professionals in NAH (niet
aangeboren hersenletsel) en daar werd mijn wens om wederom te kunnen
schilderen gehoord. In Deventer kreeg ik de kans om met lotgenoten elke
dinsdag te kunnen schilderen. Heerlijk. Dat voelde goed.
Ik vertelde de begeleidend kunstenaar, Hans Kerk van galerie HK, van mijn
oude werk en onafgemaakte project van voor mijn CVA. Samen met hem heb ik
een goede selectie gemaakt van de contrasten van mijn oude en nieuwe stijl.
Een expositie van mijn verhaal.

U kunt de expositie bezichtigen tot 12 juni in Galerie HK, Spittaalstraat 81,
Zutphen.